ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ / ΚΙΝΗΣΙΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ 

logoload

PRAXIS LOFT MOVEMENT. ΜΠΟΓΔΑΝΗ ΣΟΦΙΑ

Ιστορικό μεθόδου

Η Κινησιοπαιδαγωγική ® ως όρος και μεθοδολογία προσέγγισης προήλθαν και επινοήθηκαν εν ήδη μετάφρασης εμπειριών και προθέσεων υπό την επιρροή της γερμανικής σχολής και νοοτροπίας από την Σ.Μπογδάνη. Ο όρος καθ αυτού είναι ένας λεκτικός νεωτερισμός και πρωτοπαρουσιάστηκε και δημοσιεύθηκε σε ποικίλα άρθρα μεταξύ του 2004-2007 (και σε προγενέστερη ιστοσελίδα) σε μία προσπάθεια να αποδοθεί και να περιγραφεί πιο περιεκτικά και συνοπτικά, η διευρυμένη και σφαιρική προσέγγιση της μεθόδου καθώς και ο εξειδικευμένος (επί της κινητικής αντίληψης και οργάνωσης) τρόπος παρέμβασης. Μέρος του σκεπτικού ήταν ο όρος να παραπέμπει συγχρόνως και στις επιπρόσθετες απαιτήσεις, προϋποθέσεις και τα χαρακτηριστικά (θεραπευτικά και παιδαγωγικά) της προσέγγισης.

Η μέθοδος έχει τις ρίζες της στην κινητική λειτουργική αποκατάσταση και στο επιστημονικό υπόβαθρο kinisiopaidagogiki3της παιδιατρικής κινησιοθεραπείας και βασίστηκε πρωταρχικά (1989-1991) στην μέθοδο F.B.L (Functional Kinetics / Λειτουργική κινητική εκπαίδευση, Λειτουργική Κινησιολογική Ανάλυση) και στην σπουδή και την εμπειρία (1991-1995 Neuss, Germany) της διαπαιδαγώγησης της αντίληψης δια μέσω της κίνησης της μεθόδου Φέλντενκραις (η οποία δεν συνιστά από μόνη της θεραπευτική μέθοδο, αλλά βιωματική παιδαγωγική μέθοδο αντίληψης αυτοεικόνας, κίνησης και κιναισθησίας). Η μέθοδος μορφοποιήθηκε και εξελίχθηκε εμπλουτιζόμενη σταδιακά μέσω της ενσωμάτωσης και προσάρτισης και άλλων θεραπευτικών μεθόδων και τεχνικών, οι οποίες απεδείχθη ( επιστημονικά και εμπειρικά) πως συνάδουν και συνεισφέρουν θεραπευτικά, παιδαγωγικά και λειτουργικά τόσο στην βελτίωση/ αποκατάσταση της κίνησης καθ εαυτού όσο και στις γενικότερες λειτουργικές και εκφραστικές ανάγκες του οργανισμού όπως αυτές κρίθηκαν απαραίτητες (και έχουν προαναφερθεί πιο αναλυτικά σε άλλο σημείο).

Στόχος και όραμα απετέλεσε η ανάγκη αναγνώρισης, ανάδειξης και βελτίωσης της κίνησης σε όλα τα δυνατά επίπεδα ( αντίληψη/ έκφραση/ παθολογία/ λειτουργικότητα) καθώς και η αξιοποίηση και η ανάδειξη της εξέχουσας σημασίας και του πολλαπλασιαστικού ρόλου της επιρροής και ωφέλιμης επίδρασης του κινητικού τομέα (και της αποκατάστασης αυτού) στην συνολικότερη πορεία της αναπτυξιακής πορείας και διαδικασίας.

Η διαπαιδαγώγηση και η βελτίωση τόσο των ποσοτικών όσο και των ποιοτικών χαρακτηριστικών της κίνησης ( λόγω της αλληλεξάρτησης και αλληλεπίδρασης των αναπτυξιακών τομέων σε νευροανατομικό και σε λειτουργικό / πρακτικό επίπεδο), θεωρείται πως συνιστούν από τα πλέον αποτελεσματικά και συμπληρωματικά / συνοδευτικά μέσα και διεξόδους παρέμβασης για την επίτευξη των βέλτιστων δυνατών αποτελεσμάτων σε κάθε προσπάθεια διαπαιδαγώγησης και αντιμετώπισης σύνθετων μορφών αναπτυξιακών ψυχοκινητικών διαταραχών και καθυστερήσεων, ακόμη και όπου οι συσχετισμοί, ο ρόλος, οι δυνατότητες ή ο βαθμός αλληλεπίδρασης και επιρροής των κινητικών δεξιοτήτων δεν εκλαμβάνεται ή δεν είναι ( αρχικά) ευδιάκριτος π.χ. σε ΔΕΠΥ, αυτισμός, μαθησιακές δυσκολίες, δυσπραξία.

Κίνητρο και έμπνευση στάθηκαν και απετέλεσαν εξαρχής οι θεραπευτικές ανάγκες των παιδιών, η ανάδειξη του παιδαγωγικού χαρακτήρα της κίνησης καθώς και η ανάγκη διεύρυνσης και μετεξέλιξης των παλιών, προκαθορισμένων και παγιωμένων όρων, διαχωρισμών και τρόπων προσέγγισης τόσο κατά την αξιολόγηση όσο και κατά την αποκατάσταση.